ΞηρόμεροNews: ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΥΣ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΑΓΡΙΝΙΟΥ

				ΞηρόμεροNews: ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΥΣ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ ΤΟΥ...

ΞηρόμεροNews: 2ο Γυμνάσιο Αγρινίου «Κοσμάς ο Αιτωλός»: Εκδήλωση για τους Μετανάστες: ‘’Παρακαλώ σε, μοίρα μου, να μη με ξενιτέψεις…’’

				ΞηρόμεροNews: 2ο Γυμνάσιο Αγρινίου «Κοσμάς ο Αιτωλ... xiromero_news

Η ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗ ΟΜΑΔΑ

ΤΟΥ 2^ΟΥ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΑΓΡΙΝΙΟΥ «Κοσμάς ο Αιτωλός»

Φέτος ανέλαβε και ερεύνησε το εξής πρόγραμμα:

«Παρακαλώ σε, μοίρα μου, να μη με ξενιτέψεις…»

Μετανάστες από και προς την Ελλάδα… του 20^ου και 21^ου αιώνα.

Σκοπός: να μελετήσουν και να κατανοήσουν οι μαθητές το διαχρονικό φαινόμενο της  Μετανάστευσης…Και να μάθουν να ζουν με το διαφορετικό…

Πηγές: τα παιδιά  με την καθοδήγησή μας αξιοποίησαν πολλές και ενδιαφέρουσες  πηγές: λογοτεχνικά κείμενα, τραγούδια της ξενιτιάς, ταινίες, φωτογραφίες κλπ.

Ένα μεγάλο μέρος  του προγράμματος στηρίχτηκε στην καταγραφή και μελέτη της προφορικής ιστορίας.

Προτρέψαμε τα παιδιά να πάρουν συνεντεύξεις από άτομα της οικογένειάς τους, συγγενείς, φίλους και γνωστούς…Κάποια αξιοποίησαν και την τεχνολογία και πήραν συνεντεύξεις από συγγενείς τους στο εξωτερικό.[Αμερική, Γερμανία, Αυστραλία κλπ]

Συνεντεύξεις πήραμε και από μετανάστες στην Ελλάδα. Στο σχολείο μας φοιτούν παιδιά Αλβανών μεταναστών…

Ο κ. Γιάννης Γιαννακόπουλος μας παραχώρησε συνεντεύξεις Ελλήνων μεταναστών στην Αμερική.

Τα παιδιά ευαισθητοποιήθηκαν, απέκτησαν γνώσεις και κατάφεραν να παράγουν δικά τους κείμενα. Δείγματα εξαιρετικής δημιουργικής γραφής:

Ιστορίες, άρθρα, διηγήματα, ποιήματα, σταυρόλεξα, ακροστιχίδες κλπ.

Επίσης, καλλιεργήθηκε πολύ η φιλαναγνωσία των μαθητών. Διάβασαν και παρουσίασαν αρκετά βιβλία:

Το συναξάρι του Αντρέα Κορδοπάτη, Θαν. Βαλτινού

Το διπλό βιβλίο, του Δημήτρη Χατζή

Ο Αμερικάνος, του Παπαδιαμάντη

 Μικρό ημερολόγιο συνόρων,    του   Γκασμέντ           Καπλάνι

Το θαύμα να νιώθεις Έλληνας, του Σαμ Τσέκουας

Ε φίλε,  κλπ.

Η φιλαναγνωσία καθώς και η  δημιουργική γραφή ενισχύει την αισιοδοξία εμάς των φιλολόγων ότι το βιβλίο δεν πεθαίνει και η γλώσσα δε φτωχαίνει!

Με τη σωστή καθοδήγηση τα παιδιά καταφέρνουν πολύ σημαντικά πράγματα!

Το Πρόγραμμα θα παρουσιαστεί στην αίθουσα εκδηλώσεων του σχολείου μας.

Σημείωση: Εργασίες των μαθητών, προφορικές μαρτυρίες, απόψεις και συμπεράσματα «ανεβαίνουν» στην Ιστοσελίδα της Πολιτιστικής Ομάδας.

    

    

ΞηρόμεροNews: 18 Δεκέμβρη – Παγκόσμια Ημέρα Μετανάστη - Αφιέρωμα: Η σημασία της αλληλογραφίας στη ζωή των μεταναστών τότε…

				ΞηρόμεροNews: 18 Δεκέμβρη – Παγκόσμια Ημέρα Μετα... xiromero_news

Συνέντευξη  της Γιάννας Κατσέλη

 στη μαθήτρια Σοφία Καραγεώργου

Πώς λέγεσαι;

Γιάννα Κατσέλη

Από πού είσαι;

Από το Αγρίνιο

Πότε εγκατέλειψες την Ελλάδα;

Στις 18 Αυγούστου του 1989

Σε ποια χώρα πήγες ;

Στη Γερμανία

Σε ποια περιοχή;

Στο Χεφμπρεχτιγκεν, ένα χωριό δύο ώρες από το Μόναχο

Γιατί έφυγες; (οικειοθελώς ή από πίεση;)

Οικειοθελώς

Πώς ένιωσες όταν έφυγες;

Δεν ένιωσα καμιά διαφορά αλλά μετά από 25 χρόνια, μου λείπει η πατρίδα μου

Πώς αντέδρασαν  οι συγγενείς σου όταν έφυγες ;

Στενοχωρήθηκαν πάρα πολύ γιατί δεν ήταν εύκολο

Έφυγες μόνη σου ή με την οικογένειά σου ;

Μόνη μου

Γιατί διάλεξες αυτή τη χώρα για να εγκατασταθείς ;

Γιατί είχε περισσότερες προοπτικές για δουλειά

Ποια προβλήματα αντιμετώπισες στην αρχή ;

Τη γλώσσα, τη διαφορά του κόσμου, τον καιρό

Πώς είναι η ζωή σου σήμερα ;

Τα οικονομικά μου είναι καλά αλλά μου λείπει η πατρίδα

Βρήκες εύκολα εργασία ;

Στην αρχή βρήκα εύκολα δουλειά ως σερβιτόρα

Αντιμετώπισες ρατσισμό ;

Όχι

Είναι καλή η αμοιβή σου ;

Βέβαια, αλλά τα έξοδα εδώ είναι περισσότερα

Πώς έμαθες τη γλώσσα ;

Μιλώντας και λύνοντας σταυρόλεξα

Γνώρισες φίλους εκεί; Κάνατε παρέα με ντόπιους;

Αρκετούς φίλους και Έλληνες και Γερμανούς

Σου αρέσει η πόλη που ζεις ;

Όχι,  γιατί είναι χωριό

Νοσταλγείς την πατρίδα ;

Ναι

Επικοινωνείς με τους συγγενείς σου; Πώς ;

Τηλεφωνικά ή με τον υπολογιστή

Θέλεις να ξαναγυρίσεις στην πατρίδα σου ;

Ναι, πολύ

Με τι τρόπο  ταξίδεψες ; Πόση ώρα ;

Με αεροπλάνο, πλοίο, αυτοκίνητο

Πώς είναι ο τρόπος ζωής εκεί, η καθημερινότητα ;

Σπίτι-δουλειά, δουλειά-σπίτι.

Συνέντευξη του Ανδρέα Τσόμπο από την Αλβανία, στην κόρη του Αρμπίνα

Πώς λέγεσαι;

Λέγομαι  Τσόμπο Ανδρέας

Από πού είσαι;

Είμαι από την Αλβανία

Πότε ήρθες στην Ελλάδα;

Στην Ελλάδα ήρθα το  1992 δηλαδή πριν από 23 χρόνια και ήμουν 20 ετών.

Γιατί έφυγες από τη χώρα σου;

Έφυγα από τη χώρα μου γιατί αναγκάστηκα όπως και όλοι αυτοί οι άνθρωποι που φεύγουν από τη χώρα τους για διάφορους λόγους.Εγώ ανήκω σε αυτούς που έφυγαν από τη χώρα τους γα οικονομικούς λόγους, γιατί στη χώρα μου τότε δεν είχε δουλειά και έτσι αφού δεν είχα κάποια δουλειά εκεί αποφάσισα να έρθω στην Ελλάδα.

Ήρθες μόνος ή με την οικογένειά σου;

Όταν ήρθα για πρώτη φορά  στην Ελλάδα είχα έρθει με τον αδελφό μου, ο οποίος είχε ξανάρθει στην Ελλάδα.

Γιατί διάλεξες αυτή τη χώρα;

Διάλεξα την Ελλάδα γιατί τότε ήταν ο πιο εύκολος προορισμός γιατί ήταν πιο κοντά και γιατί ήταν ο αδελφός μου εδώ.

Βρήκες εύκολα εργασία;

Όχι δε βρήκα εύκολα εργασία, ήταν πολύ δύσκολο.Βρήκα δουλειά μετά από 3-4 μήνες και αυτό ήταν πολύ δυσάρεστο για εμένα χρειαζόταν υπομονή και επιμονή, αλλά ευτυχώς εγώ την είχα.

Αντιμετώπισες δυσκολίες;[ρατσισμό;]

Αντιμετώπισα πολλές δυσκολίες και ειδικά κατά τη διάρκεια του ταξιδιού που αναγκάστηκα να περπατήσω γιατί δεν είχα λεφτά για να πάρω λεωφορείο. Περπατούσαμε σχεδόν  10 με 11 ώρες , αλλά ατελείωτες μου φάνηκαν.Φυσικά και αντιμετώπισα ρατσισμό και ένιωθα πολύ άσχημα.Αλλά αυτό με έκανε πιο δυνατό για να φτάσω στους στόχους μου.

Θέλεις να ξαναγυρίσεις στη χώρα σου;

Αν με ρωτούσατε πριν από 15 χρόνια που δεν είχα τα παιδιά μου θα σας έλεγα με την πρώτη ναι, αλλά τώρα δεν γίνεται να φύγω πια αφού τα παιδιά μου είναι στο σχολείο τώρα, γιατί θα τους ήταν πολύ δύσκολο να μάθουν μια γλώσσα την οποία δεν ξέρουν. Αλλά κάποια στιγμή στο μέλλον θα ξαναγυρίσω όταν τα παιδιά χαράξουν το δρόμο τους.

Πώς έμαθες την ελληνική γλώσσα;

Με πολλή δυσκολία γιατί είναι πολύ δύσκολη γλώσσα για κάποιον ξένο.Με τον καιρό όμως τα έμαθα.

Αμοίβεσαι καλά στη δουλειά σου;

Ναι σίγουρα αμοίβομαι καλύτερα από την πατρίδα μου.Δεν θα έπαιρνα ούτε τα μισά από το ότι παίρνω τώρα.

Γνώρισες φίλους; Παρέες;

Όχι πολύ γρήγορα, αλλά μετά από χρόνια γνώρισα φίλους τους οποίους έχω ακόμα τώρα.

Σου αρέσει η πόλη που ζεις;

Ναι μου αρέσει η πόλη που ζω γιατί είναι πολύ ήρεμη μάλλον γιατί δεν είναι πολύ μεγάλη και εδώ ο κόσμος είναι πιο φιλικός σε σχέση με τις μεγαλουπόλεις.

Πώς είναι η πατρίδα σου; Το χωριό σου;

Στην πατρίδα μου έχω περάσει πολύ όμορφες στιγμές, αξέχαστες.Στην πατρίδα μου οι άνθρωποι είναι πολύ φιλικοί και αγαπητοί μεταξύ τους και αυτό είναι πολύ όμορφο.

Το χωριό μου είναι πολύ μικρό εκεί οι άνθρωποι γνωρίζονται όλοι μεταξύ τους.Το σχολείο μου ήταν λίγο μακριά σχεδόν 20 λεπτά με τα πόδια και χρειαζόταν να κάνω όλη αυτή τη διαδρομή κάθε μέρα με τα πόδια. Καμιά φορά κάναμε επίτηδες τους άρρωστους γιατί πολύ απλά ήταν πολύ μακριά το σχολείο μας και κρυώναμε να πάμε με τα πόδια και έτσι μέναμε στο σπίτι.

Πώς αντέδρασαν οι συγγενείς σου όταν έφυγες από το χωριό;

Οι συγγενείς μου ήταν πολύ στεναχωρημένοι που έφευγα.Ειδικά η μητέρα μου που όταν μου ετοίμαζε τα ρούχα τη βρήκα να κλαίει που θα φύγω. Μετά την καθησύχασα λέγοντάς της ότι δεν θα καθίσω για πολύ μόνο για λίγο μέχρι να μαζέψω κάποια λεφτά.

Έχεις επικοινωνία μαζί τους; Πώς επικοινωνείτε;

Ναι έχουμε σχεδόν καθημερινή επαφή με τους γονείς μου και τα αδέλφια μου εκεί.Επικοινωνούμε τηλεφωνικά.

Πώς σε αγγίζει η οικονομική κρίση της Ελλάδας;

Η οικονομική κρίση στην Ελλάδα με έχει αγγίξει και αυτό το βλέπω στο ότι τώρα κάνουμε πιο πολύ οικονομία στην οικογένεια.

Νοσταλγείς την πατρίδα σου;

Ναι.Θυμάμαι τα χρόνια που πέρασα στην Αλβανία, θα ήθελα πολύ να ξαναπεράσω αυτά που πέρασα εκείνα τα χρόνια.Μου λείπει πολύ η πατρίδα μου!

Έρχονται οι συγγενείς σου στην Ελλάδα;

Ναι έρχονται πολύ συχνά οι συγγενείς μου εδώ και μας βλέπουν.Πλέον είναι πολύ εύκολο  να έρθουν στις μέρες μας.Πηγαίνουμε και εμείς τα καλοκαίρια συνήθως.

Θέλεις να πεις κάτι γι’ αυτούς που ματαναστεύουν σήμερα;

Ναι, θέλω να τους πω ότι πρέπει να κυνηγούν τα όνειρά τους ακόμα και αν είναι σε μια άλλη χώρα.Και να μην το βάζουν κάτω και να έχουν επιμονή και υπομονή!

Ευχαριστούμε πολύ

Εγώ σας ευχαριστώ!

Περίληψη του βιβλίου: "Ε, φίλε!

Γράφει η Αναστασία Μιχαηλίδη, μαθήτρια Γ2'

Το Βιβλίο με τίτλο: Ε, φίλε!, εκδόσεις Κέδρος

    Περιέχει εξομολογήσεις παιδιών από 12 διαφορετικές χώρες που ζουν στην Ελλάδα ως μετανάστες, πρόσφυγες ή παλιννοστήσαντες.Τα παιδιά καταθέτουν την προσωπική τους εμπειρία, νιώθοντας το ρατσισμό, γεμάτα παράπονο, τραύματα και δίψα  για αλληλεγγύη και δικαιοσύνη.Προσπαθούν να μας πείσουν πως δεν είμαστε διαφορετικοί, είμαστε όλοι άνθρωποι.

     Όνειρα, ελπίδες και προσπάθεια.Λέξεις που σημάδεψαν και καθοδήγησαν  τα παιδιά που χωρίς την θέλησή τους αναγκάστηκαν να μεταναστεύσουν για την εύρεση ενός ευοίωνου μέλλοντος και την λησμονησιά του δυσάρεστου παρελθόντος.Η οικονομική ανέχεια και τα πολιτικά προβλήματα ήταν οι βασικότεροι λόγοι για τους οποίους ξενιτεύτηκαν και άφησαν τις πατρίδες τους.Οι μικροί μετανάστες έβλεπαν το μέλλον να ορθώνεται δύσκολο μπροστά τους, λόγω των κοινωνικών προβλημάτων,που αντιμετώπισαν.Το βασικότερο πρόβλημα ήταν ο ρατσισμός!Ένα σημάδι σκοταδισμού, που ανήκει στο παρελθόν.

    Στο πρώτο κεφάλαιο διαβάζουμε εκθέσεις παιδιών του Δημοτικού, που εκφράζουν το παράπονό τους για το ρατσισμό που αντιμετώπιζαν.Πιο συγκεκριμένα, αποκλείονταν από τις παρέες του σχολείου αλλά και από τις σχολικές δραστηριότητες είτε λόγω καταγωγής, είτε λόγω θρησκεύματος.Για παράδειγμα, η Ελένη μας διηγείται την ιστορία της λέγοντάς μας πως επειδή δεν ήταν βαπτισμένη δεν της επιτρέπονταν η είσοδος στις εθνικές γιορτές <<Όταν γίνονταν εθνικές και θρησκευτικές γιορτές δεν μας επιτρέπανε να μπούμε στην εκκλησία, γιατί δεν ήμασταν βαφτισμένες>>.Οι μικροί μετανάστες δεν βιώνουν μόνο τον σχολικό ρατσισμό αλλά και την παραγκώνιση των γονιών τους από το κοινωνικό σύνολο.Η μικρή Μαρία αφηγείται τον μάταιο κόπο του πατέρα της να εξασφαλίσει τα προς το ζειν χωρίς καμία βοήθεια από το κράτος.Τέλος, εκφράζουν το τεράστιο γλωσσικό πρόβλημα που ήταν και ο κύριος παράγοντας  για  τον χλευασμό τους από τα υπόλοιπα παιδιά.

    Στο επόμενο κεφάλαιο:καταγράφονται μαρτυρίες παιδιών του Γυμνασίου.Το κάθε παιδί διαφέρει ως προς τον χαρακτήρα και με τον τρόπο με τον οποίο σκέφτεται, όμως όλα τα  παιδιά αντιμετωπίζουν το ίδιο πρόβλημα.Την προκατάληψη των συμμαθητών τους…

    Οι βασικότεροι λόγοι της μετανάστευσης ήταν οι οικονομικοί και για την βελτίωση του βιοτικού τους επιπέδου.Η ταλαιπωρία που υπέστησαν οι μικροί πρόσφυγες για τον ερχομό τους στην Ελλάδα, πράγμα που περιγράφει, με απόλυτη ακρίβεια, ο Τζακ Ψτιβάν <<περπατούσαμε με τα πόδια τρεις μέρες>> σε συνδυασμό με τον χλευασμό των άλλων κατοίκων, απέλπισε τα πιο πολλά παιδιά. Δεν ξέχασαν όμως τους στόχους τους και κατέβαλαν υπεράνθρωπες προσπάθειες να ενταχθούν στο κοινωνικό σύνολο.Τεράστια εντύπωση μου προκαλεί ο συγγραφικός λόγος της Αρμενίδας Εύας Αϊραπετιάν που με πολύ όμορφο τρόπο εξηγεί τη διαφορετικότητα.

<<Συχνά κάνω την σκέψη πως αν ζούσα σε ένα χώρο που όλα γύρω θα ήταν ίδια π.χ. τα λουλούδια, τα ζώα, οι άνθρωποι δεν θα μου άρεσε καθόλου.Έτσι τα λουλούδια που έχει η γιαγιά μου στις γλάστρες της μου αρέσει που άλλα βγάζουν  κόκκινα λουλούδια, άλλα άσπρα, άλλα μωβ κλπ. και πιστεύω πως θα ήταν άχαρη η ζωή αν υπήρχε ένα μόνο χρώμα λουλουδιών, ένα μόνο είδος ζώου και αν όλοι οι άνθρωποι ήταν ακριβώς ίδιοι μεταξύ τους σαν κλωνοποιημένοι>>.

    Το βιβλίο τελειώνει: με την συγγραφή παιδιών του Λυκείου, τα οποία δεν είχαν  την πλήρη επίγνωση της πραγματικότητας, διότι πίστευαν πως το ταξίδι τους προς την Ελλάδα θα ήταν ένα ταξίδι μετεπιστροφής.Σε λίγο καιρό κατάλαβαν πως η διαμονή τους θα ήταν οριστική.Οι νέοι σιγά σιγά αγάπησαν την Ελλάδα όπως γράφει και η Χριστίνα Νεβήλα Τσούτση <<Δεν αισθάνομαι και ούτε είμαι Ελληνίδα, απλά νιώθω και θέλω η ζωή μου να τελειώσει εδώ>>.Λέξεις που συγκινούν γράμματα που αναδεικνύουν τον ευαίσθητο χαρακτήρα του μικρού κοριτσιού που με έναν όμορφο και εκλεπτυσμένο τρόπο μας προκαλεί να καταλάβουμε πως όλα τα παιδιά του κόσμου έχουν όνειρα, που θα προσπαθήσουν να εκπληρώσουν με κάθε τίμημα, ανεξαρτήτως χώρας, θρησκείας ή γλώσσας.

    Με την άφιξή τους στην Ελλάδα, ακόμη και με την γλωσσική ανεπάρκεια μπορούσαν  να καταλάβουν τα περίεργα βλέμματα των συμμαθητών τους, τα οποία τους προκαλούσαν τεράστιο ψυχικό πρόβλημα.Ωστόσο, δεν παραιτήθηκαν από την προσπάθεια για την κατάκτηση του τίτλου του "ευσυνείδητου μαθητή", αφού έτσι πίστευαν πως θα γίνονταν αρεστοί στο κοινό.Επιπρόσθετα, η υπεροπτική συμπεριφορά που περιθωριοποιούσε τα παιδιά, τους έχει σημαδέψει για την υπόλοιπη ζωή  τους, καθώς όσο και να προοδέψουν, για πάντα θα θυμούνται την προκατάληψη των όσων πέρασαν από το παρελθόν τους.

    Συμπερασματικά, μπορώ να πω πως μέσα από τις σελίδες του βιβλίου μου δημιουργήθηκαν εικόνες και σκέψεις, οι οποίες θα μείνουν χαραγμένες στη μνήμη μου.Με συγκίνησε ιδιαίτερα η αγάπη για ζωή και η επιμονή τους για την αναβάθμισή της.Ειλικρινά η γραφή των παιδιών με διαπέρασε με μια ευαισθησία, η οποία μου δημιούργησε συναισθήματα συμπαράστασης και αλληλεγγύης στην πράξη, αφού μέχρι τώρα τα είχα μόνο σαν θεωρία.

Η ανάγνωση κάθε βιβλίου μας κάνει  πιο σοφούς, αλλά η ανάγνωση του συγκεκριμένου βιβλίου μας κάνει καλύτερους ανθρώπους!

Μαθητές γράφουν στίχους για τους ξενιτεμένους

Αχ , κακούργα ξενιτιά

Αχ , κακούργα ξενιτιά

που πήρες των Ελλήνων τα παιδιά

πόνο πότισες την καρδιά

που τα πήρες μακριά …

Ελλάδα κράτα τα παιδιά

μην τα διώχνεις μακριά

κρίση ξέσπασε στη χώρα

το ίδιο και στων Ελλήνων την  καρδιά  …

Ξενιτεμένε,οι συγγενείς σε νοσταλγούν

και οι φίλοι σε προσμένουν

που έχουν χρόνια να σε ειδούν

μα βαθιά σε καρτερούν !

Πλοία πάνε στην Αμερική…

πλοία πάν’ στην Αυστραλία…

να μην είναι η ζωή τους φτωχική

όπως και στη χώρα τη φτωχή …

Αχ , κακούργα ξενιτιά

που πήρες των Ελλήνων τα παιδιά

ασ' τους  μην ξεχάσουν αυτά

που θυμούνται απ΄ τα παλιά …

την Ελλάδα τη γλυκειά!

Μαθητές:   Γεωργία Ντέτσκα , Νικόλαος - Μάριος  Καντάνης , Γιώργος Χριστοδουλόπουλος